Tren fıkrası

Temel ve iki arkadaşı İstanbul''dan memleketine gitmek üzere tren garına giderler ilk tren bir saat sonradır, bileti alırlar. Ne yapalım bir saat diye düşünürken yemeğe gitmeye karar verirler. Yemekte sohbet ederler bir süre sonra saata bir bakarlar ki bir saati geçmiş. Hemen koşarlar tren garına ama tren gitmiş.  Yine bilet alırlar bir saat sonrası için. Ne yapalım vakiti nasıl geçirelim derken kahveye giderler. Çaylar kahveler sohbetler uzar da uzar ve saate baktıklarında 1 saat olmasına 5 dakika vardır. Hemen koşarlar gara ama trene yetişemezler. Gişeye gidip sorarlar yine memlekete gidecek tren var mı diye. Gişedeki adam "bakın bu son tren eğer bunu da kaçırırsanız  memleketinize bugün dönemezsiniz" demiş. Bileti almışlar yine sıkılmışlar ne yapalım derken pastaneye gitmeye karar vermişler. Pastalar, kekler, çörekler sohbet derken saate bir bakmışlar ki bir saat olmak üzere hemen koşmuşlar gara. Tren yeni hareket ediyor, içlerinden biri uzun ilk vagonu yakalamış, diğeri orta boylu son vagonu tutmuş. Tren gitmiş, Temel oturmuş yere başlamış gülmeye. Gişe memuru yanına gelmiş."Sen ne garip adamsın. Üç treni kaçırdın, arkadaşların gitti, sen kaldın, ağlayacağına gülüyorsun be adam".  Temel: "Uy hemşerim onlar beni geçirmeye geldiydu ben ona güleyrum" demiş.